مهد اندیشه ساز کودکان (قصه بان)

آیا قبلا حساب کاربری داشته اید? ورود


داستان چاره گدایی

۲۲ خرداد
Image

سلام دوستان عزیزم

امشب قراره راجع به یکی از دیگه از داستان­های انتشارات قصه بان صحبت کنیم، «چاره گدایی» تلاش ما در انتشارات قصه بان، بر این قرار گرفته که به تولید داستان هایی بپردازیم که تا حدود زیادی دغدغه یا نیاز جامعه ماست، در نگاه اول شاید تعداد کم کتاب ها قانع کننده نباشه اما به نظر ما کیفیت فراتر از کمیت های تکراری و بی محتواست.

این داستان راجع به پسریه به نام علی که گدائی می­کنه اما حالا چه اتفاقی افتاد که علی قصه ما گدا شد بهتره خودتون برید ببینید.

اینجا ترجیح میدم راجع به گدایی حرف بزنیم، گدایی چیه؟ گدا کیه؟ راستی اولین برخورد ما با کسی که گدایی میکنه، چیه؟

خوب هرکس یه تعریفی از گدا و گدایی داره، به نظر من تو هر لباسی و هر جایگاهی و در هر شرایطی، گدایی می­تونه اتفاق بیفته، مثلا گدایی محبت، گدایی تعریف، گدایی قدرت و ثروت و جایگاه و...

اما منظور ما در اینجا گدایی به شکل خاصیه که هر روز در جامعه و در مکان های مختلف شاهدش هستیم.

اصلا چرا ما به یه گدا پول می­دیم؟ با وجودی که حرف های زیادی در موردشون می­شنویم، مثل اینکه اینها خودشون ثروتمند هستند، به درآمد کم راضی نمی­شن، یا اینکه برای کسب ترحم عامه جامعه وانمود به بیماری یا نقص عضو می­کنند، شاید به این دلیله که خیلی از ما می­خوایم مسئولیت یه فقیر رو با یه پول کم از سرمون باز کنیم و وقتی به یه گدا پول میدیم، به اصلاح آب سردی باشه بر وجدان­های داغ و عطش آلودمون، شاید هم فکر می­کنیم اگر هرکس به اندازه ای به این آدم کمک کنه می­تونه کمتر فقر رو احساس کنه.

اما تا حالا فکر کردیم چرا اصلا باید گدایی وجود داشته باشه؟

دلایل زیادی برای این سوال میشه پیدا کرد، یکیش اینه که شغل نسبتا راحتیه و کسی که در اولین روزهای شروع گدایی،  به درآمد خوبی می­رسه طبیعیه که دیگه به کارهای سخت با درآمد کم فکر نمی­کنه.

ولی چرا ما به یه گدا پول می­دیم؟ بهتر نیست اون پولیه که می­خوایم به یه گدا بدیم، یه گوشه ­ای جمع کنیم و وقتی که به اندازه قابل قبولی رسید به دست کسی برسونیم که از احتیاجش اطمینان داریم؟

تا حالا شده اونهایی که در جایگاه کارآفرینی هستند به یه گدا پیشنهاد کار بدن؟

نمی­دونم! ولی فکر می­کنم ما هم باید نقش پر رنگ­تری برای کم رنگ کردن این پدیده در اجتماع بازی کنیم.

اما مهم تر از اینها، نقشی که دولت­ها در کنترل گدایی می­تونن داشته باشن، چون هرچقدر هم که فرهنگ سازی عمومی اتفاق بیفته، وقتی کم کاری دولت احساس بشه این معظل دوباره در اجتماع به رشد هرزآلودش ادامه میده.

اما نقش دولت ها چیه؟ طبیعتا افزایش سطح رفاه اجتماعی و خدمات اجتماعی رایگان برای قشر فقیر و ایجاد اشتغال پایدار میتونه کمک بزرگی در جلوگیری از رشد این مشکل داشته باشه وقتی فقر و بیکاری در جامعه وجود نداشته باشه و مردم از کمک های عمومی دولت به قشر پایین جامعه اطمینان داشته باشن و فرهنگ سازی درستی در این زمینه صورت گرفته باشه طبیعی که به تدریج شاهد کنترل و نهایتا حذف این بلای اجتماعی از جامعه هستیم.

اما یه مسئله ای هست! اینکه فقیر کیه؟ و به چه کسی فقیر می­گیم؟ کمک های دولتی باید بر روی چه قشری متمرکز بشه؟

خوب یه مشکلی هست، نمیدونم چرا  بعضی از مردم ما والایی روح خودشون و تمدنی که همیشه بهش افتخار می­کنن رو فراموش کردن، هنوز هستند آدم هایی که با وجود نیاز، وقتی کمکی بهشون می­رسه، با بزرگواری میگن فلانی نیازمند­تره به اون کمک کنید، تو وجود این آدم ها چی اتفاق افتاده که اینقدر از ما دوره؟!

کاش همه ما بتونیم در اطمینان به روزی رسان واقعی، بزرگواری رو در روح خودمون پرورش بدیم.

منتظر دیدن نظرهای خوبتون هستیم.


0 نظر

جهت ثبت نظر لطفا در سامانه عضو شوید یا وارد شوید.

مطالب مرتبط:

Image
۳۱ خرداد
سرزمین مهستان جلد اول، دزدهای طمع کار و پادشاه دانا
ادامه مطلب